Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την άσκηση ιδιωτικού έργου εκτός υπηρεσίας

Posted: 28/02/2013 by sypnaped in Υπαλληλικά

Συνάδελφοι

Διαπιστώνουμε ότι μέρα με τη μέρα μειώνονται οι μισθοί μας και εξανεμίζεται το εισόδημα μας λόγω των περικοπών και της συνεχιζόμενης φοροεπιδρομής . Αρκετοί από εμάς  αναζητούν δεύτερη και.. τρίτη εργασία προκειμένου να ανταπεξέλθουν στις διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες μιας οδυνηρής πραγματικότητας.

Οι αιτήσεις, προς το Υπηρεσιακό Συμβούλιο, για την άδεια άσκησης ιδιωτικού έργου εκτός υπηρεσίας  από τους συναδέλφους, είναι πλέον πολλές, και αφορούν σε τέτοιο εύρος δραστηριοτήτων, που οι γενικόλογες και ασαφείς διατυπώσεις στα άρθρα του δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα και τις σχετικές εγκυκλίους, δεν επιτρέπουν την δίκαιη και αντικειμενική κρίση.

Στο ενημερωτικό που ακολουθεί, προσπαθούμε να καταγράψoυμε, με διακριτό και ολοκληρωμένο τρόπο, με  στοιχεία από τη σχετική νομοθεσία καθώς και γνωμοδοτήσεις, ελπίζοντας να δώσει απαντήσεις στα   ερωτήματά σας, και να χρησιμεύσει, τουλάχιστον στα μέλη του υπηρεσιακού συμβουλίου, για δίκαιη κρίση.

ΟΙ ΟΡΟΙ ΑΣΚΗΣΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ 

Οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι εκπαιδευτικοί έχουν τη δυνατότητα να εργάζονται με αμοιβή εκτός υπηρεσίας με ορισμένες προϋποθέσεις που σήμερα παρουσιάζουμε.

Σύμφωνα με το Σύνταγμα (άρθρο 104) η οικονομική ελευθερία του δημοσίου υπαλλήλου περιορίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις και κυρίως όσον αφορά την: 1. άσκηση ιδιωτικού έργου με αμοιβή, 2. την συμμετοχή σε εταιρία και 3. την κατοχή δεύτερης θέσης.

Με τα άρθρα 31 και 32 του Νόμου 3528/2007 (Υ.Κ.), οι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να ασκούν έργο ή εργασία με αμοιβή (εκτός υπηρεσίας), μετά από σύμφωνη αιτιολογημένη γνώμη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου που χορηγείται από το αρμόδιο όργανο για συγκεκριμένο έργο ή εργασία, εφόσον το έργο ή η εργασία συμβιβάζεται με τα καθήκοντα της θέσης τους και δεν παρεμποδίζουν την ομαλή εκτέλεση της υπηρεσίας τους, ενώ κατά την παρ. 3 του ίδιου άρθρου δεν επιτρέπεται η κατ` επάγγελμα άσκηση εμπορίας.

Η χωρίς προηγούμενη άδεια της υπηρεσίας άσκηση εργασίας ή έργου με αμοιβή του υπαλλήλου εκτός υπηρεσίας καθώς και η συμμετοχή του σε εταιρείες, αποτελεί πειθαρχικό παράπτωμα.

Όπως συνάγεται από τη γραμματική ερμηνεία και το σκοπό των παραπάνω διατάξεων, το υπηρεσιακό συμβούλιο, για να γνωματεύσει για τη χορήγηση της ανωτέρω άδειας, θα πρέπει να λάβει υπόψη του τα εξής:

α) η άσκηση ιδιωτικού έργου ή εργασίας νοείται ως εξαίρεση και όχι ως κανόνας

β) η άσκηση ιδιωτικού έργου με αμοιβή, συντρέχει στην περίπτωση κατά την οποία προκύπτει σταθερή και συστηματική απασχόληση του υπαλλήλου με οικονομική δραστηριότητα από την οποία επιδιώκεται η προσπόριση οικονομικών ωφελημάτων.

γ) το έργο ή η εργασία θα πρέπει να είναι συμβατό με την ειδικότητα του υπαλλήλου και να μην προκαλεί σύγκρουση του ιδιωτικού του συμφέροντος με το συμφέρον της υπηρεσίας και γενικότερα να μην μειώνει το κύρος της υπηρεσίας του

δ) να μην παρεμποδίζει την ομαλή εκτέλεση της υπηρεσίας, δηλαδή των καθηκόντων του υπαλλήλου. Έτσι η παρεμπόδιση π.χ., αφορά τον ημερήσιο χρόνο άσκησης του ιδιωτικού έργου, την κόπωση του υπαλλήλου κλπ

ε) η αδεία θα χορηγείται μόνο για συγκεκριμένο ιδιωτικό έργο ή εργασία, δηλαδή μόνο γι` αυτό που ρητά προσδιορίζει ο υπάλληλος στην αίτηση του και φυσικά όχι αόριστα

στ) τέλος, απαγορεύεται η κατ` επάγγελμα άσκηση εμπορίας δηλαδή η κτίση της εμπορικής ιδιότητας που συνιστά πραγματικό γεγονός, κατά το ουσιαστικό κριτήριο που καθιερώνει το άρθρο 1 του εμπορικού νομού, το οποίο χρήζει ανάλογης απόδειξης. Συγκεκριμένα, η άσκηση εμπορίας είναι πραγματικό, κατά βάση, γεγονός που προϋποθέτει κατά περίπτωση, την έρευνα των επαγγελματικών συνθηκών.

Επισημαίνεται, πάντως, ότι για τα ιατρικά καθώς και τα λοιπά επαγγέλματα, στα οποία προέχει ο επιστημονικός καθαρά χαρακτήρας, δεν μπορεί να τεθεί, κατ` αρχάς, ζήτημα απόκτησης της εμπορικής ιδιότητας από τους επιστήμονες που ασκούν αυτά, αφού η άσκηση του λειτουργήματος τους δεν είναι, από μόνη της, δυνατή να της προσδώσει την εμπορική ιδιότητα.

Συμπερασματικά, σύμφωνα με τις παρατιθέμενες παρακάτω γνωμοδοτήσεις  του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους οι προυποθέσεις για την χορήγηση της άδειας είναι:

  • Nα μην παρακωλύεται η άσκηση των καθηκόντων του (βεβαίωση του προιστάμενου)
  • Να είναι σαφές το αντικείμενο, ο φορέας απασχόλησης και οι ώρες απασχόλησης.
  • Να μην αρνηθεί ο εργαζόμενος τυχόν υπερωρίες αν του ζητηθούν (υπεύθυνη δήλωση).
  • Να μην αποτελεί κατ επάγγελμα άσκηση εμπορίας.

Αναφορικά με την άσκηση ιδιωτικού έργου σε προγράμματα ΕΣΠΑ

Το άρθρο 58 παρ. 9 του Ν.4075/2012 αναφέρεται στους τους όρους υπό τους οποίους οι δημόσιοι υπάλληλοι παρέχουν τις υπηρεσίες τους, σε όλους ανεξαιρέτως τους φορείς υλοποίησης έργων του ΕΣΠΑ.

«Με τη διάταξη, ρυθμίζεται ενιαία, χωρίς εξαιρέσεις, η νομική φύση του τρόπου παροχής υπηρεσιών στα έργα ΕΣΠΑ, παραπέμποντας στις ισχύουσες διατάξεις του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα, καταργώντας διατάξεις που επέβαλαν πρόσθετες διαδικαστικές διατυπώσεις (με δεδομένο τον ήδη αυστηρό έλεγχο που επιβάλει το άρθρο 31 του Ν.3528/2007).

Κατά συνέπεια σε όλα τα έργα του ΕΣΠΑ, δυνάμει της συγκεκριμένης διάταξης (άρθρου 58 παρ. 9 του Ν.4075/2012) -που είναι πλέον η μόνη ισχύουσα διάταξη για το ζήτημα- για την παροχή υπηρεσιών από δημοσίους υπαλλήλους συνάπτεται σύμβαση ιδιωτικού δικαίου (για ιδιωτικό έργο) με τον εκάστοτε Φορέα Υλοποίησης, για την οποία μόνη προϋπόθεση είναι να έχει ακολουθηθεί η διαδικασία του άρθρου 31 του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα, Ν.3528/2007 (άδεια υπηρεσιακού συμβουλίου).

Ισχύουν οι συνταγματικά οριζόμενοι περιορισμοί στα όρια αμοιβών δημοσίων υπαλλήλων στο πλαίσιο ιδιωτικού έργου και όχι άλλοι περιορισμοί.» (ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΡΑΜΜΟΣ Απρ 21, 2012)

Όρια αμοιβών δημοσίου υπαλλήλου από άσκηση ιδιωτικού έργου

Η θέσπιση ορίου αμοιβών για άσκηση ιδιωτικού έργου από δημοσίους υπαλλήλους προβλέπεται και από διατάξεις του συντάγματος και από τον ισχύοντα δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα.

Έτσι σύμφωνα:

α. Με το άρθρο 104, παράγραφος 2, του Συντάγματος: «οι κάθε είδους πρόσθετες αποδοχές ή απολαβές των υπαλλήλων στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα δε μπορεί να είναι κατά μήνα ανώτερες από το σύνολο των αποδοχών της οργανικής τους θέσης».

β. Με το Ν. 2703/99 Αρ.14 και το Ν.2768/99 Αρ.34 παρ. 4: «Η αληθής έννοια των διατάξεων του άρθρου 14 του Ν. 2703/1999 (ΦΕΚ 72 Α΄) είναι ότι το ανώτατο όριο αποδοχών που καθορίζεται από τις διατάξεις αυτές για τους λειτουργούς και υπαλλήλους του Δημοσίου, των Ο.Τ.Α. και των άλλων Ν.Π.Δ.Δ., δε μπορεί σε καμία περίπτωση να υπερβαίνει το σύνολο των εκάστοτε αποδοχών του Προέδρου του Αρείου Πάγου, χωρίς οικογενειακή παροχή.»

Σε κάθε περίπτωση το θέμα της αμοιβής χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση αφού δεν γνωρίζουμε αν οι τελευταίες νομοθετικές παρεμβάσεις με τα μνημόνια προβλέπουν κάτι διαφορετικό.

Γνωμοδοτήσεις  του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους :

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.